ترجمه : 1 - و مثل روايتى كه به طور مستفيض در كتاب محاسن و غير آن وارد شده است مبنى بر اينكه : يك حديث در حلال و حرام از فرد صادق اخذ نمائى ، براى تو از دنيا و آنچه در آن است از طلا و نقره بهتر است . كه در بعضى از نسخ به جاى ( تأخذه من صادق ) ، ( يأخذه صادق عن صادق ) آمده است . 2 - و مثل روايتى كه در وسائل از جناب كشىّ نقل شده كه توقيعى بر قاسم بن علا وارد شده كه در آن مضمون ذيل وجود دارد : بر احدى از دوستان ما عذرى در تشكيك نمودن نسبت به آنچه ثقات از ما نقل مىكنند به دليل اينكه مىدانند ما اسرار خود را به ايشان واگذار كرده‌ايم و اخبار خود را بر آنها حمل مىنمائيم ، وجود ندارد . 3 - و مثل روايت مرفوعه كنانى از امام صادق در تفسير آيهء شريفه ( وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ ) كه حضرت فرمودند : ايشان طائفه‌اى از شيعيان ضعيف ما هستند ، و پيش آنها چيزى نيست كه خود را به واسطهء آن به ما برسانند ، پس حديث ما را از ما شنيده و از علم ما تجسّس و تفتيش مىنمايند ، لذا طائفه‌اى كه از نظر مالى برترى دارند كوچ نموده و اموالشان را خرج نموده و بدن‌هاى خود را به زحمت انداخته تا اينكه بر ما وارد مىشوند ، حديث از ما شنيده و سپس به سوى طائفه ضعيف از شيعيان ما بازمىگردند و اخبار را بر ايشان بازگو مىكنند ، آنها اطاعت كرده به دستورات عمل مىكنند ، لكن اينان كه خود اخبار ما را شنيده‌اند آن را ضايع كرده به كار نمىگيرند . پس مراد از آيه ( وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا . . . ) ايشان ( يعنى ضعفاء شيعه‌اند ) و لذا اين حديث شريف دلالت دارد بر جواز عمل به خبر واحد ، اگرچه ناقلش آن را تضييع نموده و به آن عمل نكند .